Onze Leca heeft een leeftijd van 10 jaar bereikt en is dus helaas met pensioen gegaan. Dat betekent dat wij momenteel gestopt zijn met het fokken van Lakeland Terriers, maar dat kan in de toekomst zeker weer veranderen.

We willen op deze plek uitdrukkelijk zeggen dat de Lakeland Terrier een zeer leuke en gezonde familiehond is die het verdient om in voldoende aantallen gefokt te worden. Maar helaas hebben wij op dit moment geen plek voor meer honden in ons gezin.

Meer informatie over de Lakeland Terrier is te vinden op de website van:
Lakeland Terrier Club Nederland; www.nedlakelandterrierclub.nl
Lakeland Terrier Samenwerkende Kennels; www.lakelandterrier.nl
Lakeland Terrier Club Duitsland; lakelandterrier-deutschland.de
Lakeland Terrier fokker Duitsland; www.plumpudding-castle.de

Maar u bent nog steeds altijd welkom als u vragen heeft over dit fantastisch leuke ras! Alleen kunnen wij u niet vertellen waar er momentel puppy's zijn. Daarvoor moet u contact opnemen met bovenstaande web-adressen.

Leca’s zoon Björn (die tenslotte een Zweedse moeder heeft) is samen met baasjes Loes en Jan op bezoek geweest. Iets om trots op te zijn, vonden wij. Björn is 9 maanden oud en nu al een vriendelijke, mooie hond met een prachtige vacht en kleur. Dat belooft wat voor showen, in de toekomst!

Op 28 december 2007 hebben we een erg geslaagde pup-reünie gehad. Alle nieuwe eigenaren waren en ook de diverse mensen die bij de geboorte en daarna de zeer welkome hand- en spandiensten hebben geleverd. Aan hen ten overvloede nog zeer veel dank! De drie dochters en zoon van Leca waren continu door het dolle heen en galoppeerden en ravotten op het grote speelveld van de Kynologenclub in West-Friesland te Akersloot, waar de reünie werd gehouden. We aten erwtensoep, keken naar een video van de puppy’s als echte kleintjes en deden een heuse training in ‘behendigheid’ met toestellen en hindernissen die ter plaatse aanwezig waren. We sloten af met een heerlijk strandwandeling. Allemaal erg gezellig en nuttig en zeker voor herhaling vatbaar. Sommige eigenaren vonden dat er “…elke week zo’n reünie moest worden gehouden!”

Tijdens de Lakeland-dag in Elst werden de kneepjes van het trimvak geleerd en alle honden werden gekeurd door niemand minder dan onze Jan Alberts. Zijn kundige en kritische oog scande alle verhoudingen, hoekingen en andere criteria werden nagelopen. Alle pups werd uitgebreid bekeken en besproken. Jan heeft de 3 aanwezige pups fantastisch mooie keuringsverslagen gegeven.





Keuringsrapporten van Björn, Hanna en Ronja

Tijd voor Sarah om getrimd te worden en de schattige puppyvacht af te plukken. Op een zonnige maandag kwamen Heleen en Sarah bij ons thuis. Na een blije ontmoeting met Leca en Ronja was het tijd voor het plukken. Sarah gedroeg zich voorbeeldig totdat we naar het hoofd kwamen. Dat konden we liever niet doen, vond ze, maar Heleen en Kristina hadden een andere mening, dus het hoofd werd ook mooi getrimd. Ze ziet er nu uit als een keurige jonge Lakeland-puber! Nu maar wachten op de ruwe volwassene-vacht.

Weer een heerlijke wandeling in het bos samen met andere Lakelands en hun bazen. Spelen, praten en een lekkere kop koffie, wat wil je nog meer op en mooie herfst dag?

Loes en Jan zijn met Björn op puppy cursus geweest. Bij afloop van de cursus was er een examen dat Björn en Loes met vlag en wimpel hebben gehaald. Gefeliciteerd van een trotse moeder Leca en fokker.

Altijd gezellig (en ook altijd mooi weer!). Niet alleen leuk en goed leren trimmen, maar ook lekker wandelen, spelen en stoeien in de bossen. Alle honden gedroegen zich exemplarisch, dus het feest was compleet. Onze puppy-kopers leerden snel alle kneepjes van het trim-vak en de honden kwamen er prachtig uit te zien. Kortom: weer een erg geslaagde dag voor honden en bazen.







Een wandeling met z'n allen

Jan, Loes en Björn waren op een country fair waar onze Lakeland-pup een hoop bekijks trok en zijn vuurdoop had in het frisbee-en. Hij vond de plastic schijf net zo leuk als zijn moeder Leca en het werd een echt feest voor de jonge Lake!

Tsja, opeens is het angstwekkend stil in huis, want Heleen Silver, die wat eerder van haar zeiltocht thuis was dan gepland, heeft kleine Sarah opgehaald. En met het vertrek van deze Lakeland-pup is het opeens een beetje leeg in huis. We zitten elkaar een beetje vreemd aan te kijken en ook moeder Leca loopt wat wazig van de tuin naar de woonkamer, zoekt nog eens in de bijkeuken en de garage. Maar: geen pups meer te bekennen.…beetje triest. Maar ja. Het belangrijkste is dat alle vier de kleintjes een prima plek hebben gevonden en daar zijn we blij mee. Het was een leuk project, de pups van Leca. Dat doen we vermoedelijk nog wel een keer!

En ook de laatste pup is verkocht. En wel aan de familie Van Kleef uit Arnhem. De Veluwe wordt omringd door Lakeside Pride pups! Geen spoor van twijfel bij ons, noch bij de nieuwe eigenaren. “Wat een schitterende hond” liet Gerard van Kleef zich ontvallen bij de eerste kennismaking. Klopt. Onze Hanna is prachtig (volgens Jan Alberts mogelijk een kampioentje in de dop!). En wat leuk is: de nieuwe eigenaren hadden zelf ook al aan de naam ‘Hanna’ gedacht.

Terwijl de twee laatste bij ons thuis overgebleven Lakeland-pups (Sarah en Hanna, zoals we de laatste teef hebben genoemd) inmiddels echt flinke meiden worden, gingen we op bezoek bij de families Smit en Van Hulst om te kijken hoe het gaat met Ronja en Björn. Nou, hartstikke goed, al waren er wel wat kleine (en meestal ook grappige) aspecten van de opvoeding door te praten. Maar, dat komt allemaal wel goed met deze twee kleine Lakies in Apeldoorn en Ermelo!

De tweede teef is verkocht aan een vrouw die een hondje wilde als Bobby van Kuifje. Ze heet Heleen en woont niet ver hiervandaan, op het eiland De Woude, in het Alkmaardermeer. We zijn alvast even bij Heleen wezen kijken met de pup, want ook dat hoort bij wennen en socialiseren. We moesten twee keer met de pont en dat vond kleine Sarah (want zo noemt Heleen haar nieuwe aanwinst) wel even een belevenis. Na haar zeilvakantie haalt Heleen Sarah bij ons op.

Aan alles komt een eind. Gisteren hebben we twee hondjes uitgezwaaid. Moeilijk, maar ook leuk, want ze krijgen allebei echt heel goede nieuwe baasjes. Na al het papierwerk (contracten, verzekeringspapieren, de informatie-bundel die we gemaakt hadden), was het feestelijk koffie drinken, nog wat laatste instructies geven en vervolgens afscheid nemen.

Beide eigenaren hebben een Zweeds element in de naamgeving: de familie Smit heeft hun teefje Ronja gedoopt (niet alleen naar onze Lagotto Romagnolo, maar ook naar Astrid Lindgrens ‘Ronja de roversdochter’ ) en de familie Van Hulst heeft hun reutje Björn genoemd, een Zweedse jongensnaam die ‘beer’ betekent.

Jan met zijn nieuwe aanwinst: Björn:


Loes met Björn:


Een afscheidskus van broer Björn en zus Ronja:


Jenny en John Smit en hun kleinzoon Martijn:

Het vrouwtje weet wat de pups niet weten...er moet nog even hard geknuffeld worden, want de kleintjes zijn inmiddels acht weken oud en dat betekent dat ze in principe naar de nieuwe eigenaren mogen. Enfin, dat knuffelen doen de kleine Lakies vol overgave!

Het gaat zo hard. De pups zijn zo groot geworden dat ze hun moeder af en toe haast te lijf gaan, vooral als ze samen optrekken. Leca moet af en toe echt even grommen tegen haar kids om ze op afstand te houden.

Wie een gat graaft voor een ander…Ach, we zijn te klein voor zulke overwegingen. Lekker een beetje met z’n allen graven in het gras, dat is toch leuk? De laatste nachten hebben we kunnen wennen aan onweer. Maar met een moederhond-erbij die niets geeft om vuurwerk, knallen of onweer is dat een peulenschil. Ook worden allerlei machines op de kleine oortjes uitgetest. Van grasmaaiers tot boormachines en decoupeerzagen. Eng? Niks eng; even opkijken en doorspelen.

Natuurlijk is de vrede met de IKEA-beer weer snel getekend. Ook als kussen doet het speelgoed het prima. Vandaag de eerste inenting gehad. De kleintjes beginnen echte hondjes te worden; we zitten ruim boven de 2 kilo per pup! Ook in de hondenkar naar de supermarkt geweest; geluiden van elektrische schuifdeuren, winkelwagentjes, omroepsters, enz.

Elke pup heeft een IKEA-beer gekregen die straks met de kopers mee naar huis gaat als knuffel-souvenir, met de heerlijke eigen nestgeur er op. Toch is het verleidelijk om het arme beertje maar een beetje te plagen, vinden de kleine terriers: ieder aan een kant en trekken maar jongens (voorlopig wint IKEA, de pups zijn niet zwaar genoeg om erge schade aan te richten...)

Weer een zonnige dag in de tuin. Je moet uitkijken met lopen in de ren, want de pups rennen op hun korte beentjes harder dan een mens kan wandelen! Ze galopperen, stoeien en ravotten dat het een lieve lust is. Ontzettend koddig om te zien.

De kleintjes zijn vandaag gechipt.

Bewegen maakt hongerig, honger doet eten en eten maakt je slaperig…Halverwege een speelsessie met tante Jenny kan de pijp plotseling leeg zijn. Dan maar even een tukje doen!
Leca vindt het allemaal best. Ze begint alleen langzaam maar zeker last te krijgen van de tandjes die toch wel echt snel beginnen te groeien.

De puppies zijn zo groot dat ze lekker willen ravotten. Ze happen grappig om zich heen. Ronja is steevast bij de puppies te vinden en speelt heel lief met ze, al liggend op de grond of in het gras.

Kristina’s zus Jenny is op bezoek. De hondjes vinden het vreselijk leuk om met haar te spelen. In de tuin hebben we een enorme ren voor de pups gemaakt, met daarin speelgoed. De kleintjes galopperen tot ze moe zijn en gaan daarna rustig op een veilig plekje liggen slapen. De hondjes zijn mee geweest op een eerste rit in de auto.

We proberen de kleintjes zelf geitenmelk te laten drinken en ook langzaam maar zeker vast voedsel te geven. Nog een beetje onwennig, maar ze krijgen langzaam maar zeker meer en meer binnen. De reu is een echt vreetzakje. Hij eet net zo veel als de andere samen. Zijn buikje is zo rond dat we hem uiteindelijk bij de bak wegduwen. Obelix, noemen we hem (zie verder de avonturen van Asterix). We zijn ook al enige tijd bezig met socialisatie: geluids-cd’s, machines (stofzuiger, grasmaaier, enz.). De puppies zijn mee geweest op een verjaardagsfeest met rumoer en mensen van alle leeftijden.

De hondjes krijgen steeds meer energie en levenslust. Ze dribbelen achter moeder aan, bakkeleien heerlijk onhandig met elkaar onder luid puppen-gegrom en voeren aanvalletjes uit op het speelgoed en de balletjes in de ren. Als op commando kunnen ze uitgeput zijn en bij moeder in de werpkist neerzijgen om in honden-dromenland terecht te komen.

Bij mooi weer doen we de pups geregeld naar buiten, onder de parasol. Niet alleen voor de socialisatie, maar ook voor de gezelligheid, staan we toe dat de horde buurkinderen (zij het in kleine aantallen en met ruime eet- en rustpauzes ertussen) komen kijken en aaien. De hondjes komen geen aandacht te kort… Onze andere hond, Ronja (de Lagotto) is ook steeds enthousiaster over de pups en is erg nieuwsgierig. Heel voorzichtig onderzoekt ze de kleintjes en speelt een beetje met ze.

We kunnen nu echt praten van vier lopende hondjes, die gecoördineerde schijn-aanvalletjes op elkaar of op speelgoed uitvoeren en daarbij aandoenlijk vocaliseren. Als er wat te veel geluid uit de kist komt, rent moeder Leca heen voor inspectie, maar dat is altijd voor niets. De pups zijn met hun kleine potjes en tandenloze mondjes eerder aan het kopjeduikelen dan aan het ravotten, maar een hoop lol hebben ze wel! Je begint ook langzaam karakterverschillen te zien…bijna niets menselijks is een hond vreemd.

Het is stralend weer en erg warm, dus we hebben in de tuin onder de parasol, op een schone deken een (goed ontsmet!) kippengaas-ren gemaakt waar moeder en pup in kunnen. De enen na de andere wordt vaster en steviger op de pootjes en probeert rond te wandelen. Hier en daar valt er wel eens een dreumes om, wat een koddig gezicht is. Leca begeleidt de beestjes en gaat maar af en toe weg om even op de beschaduwde koele stenen van het tuinpad te gaan liggen voor verkoeling. Dan slapen de pups als roosjes. Ook filmbeelden van gemaakt en veel foto’s.

Voor de eerste keer de nagels van de kleintjes geknipt. We kregen de indruk dat Leca irritatie ondervond van die priemende naaldjes tijdens het zogen en dat moet natuurlijk niet. De pups zijn nu rond de kilo zwaar en zijn echte ‘dikkerdjes’ aan het worden. Ze zijn geregeld op ontdekkingsreis, want ze lopen nu vallend en opstaand, allemaal gezellig rond. We hebben de werpkist op een andere plek in de kamer gezet en hebben met een metalen rek een binnentuin voor de hondenfamilie van ca. 10 m2, met kranten belegd.

De eerste pup loopt. Tenminste, is geregeld aan te treffen op vier poten, waarbij stappende bewegingen worden gemaakt. Het gaat allemaal nog heerlijk primitief en stuntelig, maar alle begin is moeilijk. De anderen zijn net toe aan opstaan op twee voorpootjes en beetje zitten en rondkijken. Je merkt wel dat ze meteen op de omgeving reageren. Ze kijken naar elkaar en proberen elkaar voorzichtig met de pootjes aan te raken. We brengen ze voorzichtig-aan in contact met wat bezoekers (met gewassen handen en schone kleren!).

Alle vier hebben nu de ogen open. Ze wegen rond de 700 gram en groeien dus volgens plan. De pups vertonen nu echt gedrag dat niet meer alleen met eten of slapen te maken heeft. Ze zien elkaar en reageren ook op elkaar. De eerste stoeibewegingen zijn zichtbaar. Erg leuk om naar te kijken. De kinderen uit de buurt mogen af en toe even komen kijken (met schone kleren en gewassen handen) en even een pup vasthouden. Leca vindt dat prima, zo lang ze maar overzicht houdt waar haar kinderen zijn.

De eerste pup heeft de oogjes open! De oudste teef, die we ´koppie´ noemen omdat we haar hebben gemerkt met een klein stipje nagellak op het hoofd.
We tillen de kleintjes af en toe even uit de werpkist en aaien en knuffelen ze voorzichtig, wat goed is voor de socialisatie. Het is vreselijk schattig om in die kleine, jonge oogjes te kijken. De kleintjes kunnen zo aandoenlijk niet-begrijpend om zich heen kijken. Soms gapen ze met wijd-opengesperde rosse bekjes, waarna ze weer nieuwsgierig om zich heen turen.

De kleine Lakies wegen nu meer dan een halve kilo per stuk. Het is iedere keer weer worstelen om een goede speen te vinden, maar na enig heen en weer geduw- en getrek vinden ze allemaal wel een plek aan de ´eettafel´, moeder Leca, die wel lijkt te genieten van het zogen van haar kleintjes. Leca eet als een paard en drinkt veel verse geitenmelk, die een vriendin van ons om de paar dagen komt brengen. Het is wel zaak om Leca´s baard af te drogen na het dringen, want anders worden alle pups overgoten met druipende geitenmelk.

Het leven van een Lakeland pup begint relaxed. De carrière begint met een cursus melk drinken, slapen, melk drinken en slapen. Met hun bonkige kopjes krioelen de pups tussen Leca´s poten door, op weg naar de spenen. In de werpkist ligt een elektrisch dekentje onder het vetbed. Sanitaire voorziening is moeder Leca, die de werpkist vlekkeloos houdt. De beestjes groeien precies volgens plan en de grafiek toont stijgende lijnen waar het gemiddelde beursgenoteerde bedrijf stikjaloers op zou zijn.

De puppies doen niet veel anders dan drinken en slapen en bij elkaar kroelen. Schattig om te zien. Leca moet natuurlijk af en toe even weg om een plasje en poepje te doen, maar rent meteen weer het huis in om bij de kids te zijn. Aandoenlijk, wat een moeder-instict. De pups doen hun tong rond een tepel en zuigen zich zodoende haast als met een rietje vast. Ze duwen met de voorpoten tegen Leca’s lijf aan om de melkstroom te stimuleren.
De pups waren bij geboorte gemiddeld 230 gram en groeien circa 30-50 gram per dag. Ze zitten nu dus gemiddeld al dik boven de drie ons. We houden alles bij in een grafiek.

In de nacht van 17 op 18 mei is Leca bevallen van vier gezonde pups: drie teven en een reu. Allemaal in blakende gezondheid, mooi op gewicht en zonder uitzondering Black and Ten van kleur. Echte schoonheden zijn het, die qua kleur eerder op pa dan op ma lijken. Zelfs de kleine witte vlekjes op de borst, die de teefjes hebben, zijn van pa afgekeken. Een grappig gezicht, vier van die zwarte kleintjes bij zo’n rossig-blonde moeder!
Leca reageerde meteen erg goed op de pups: ze was erg geïnteresseerd en beslist niet nerveus. Ze likte de pups keurig schoon. Ze wijkt nauwelijks van de zijde van haar kroost en likt en zoogt dat het een lieve lust is. Een vermoeiende nacht was het, maar we zijn erg blij.